بازنشستگان در انتظار افزایش حقوق،تامین اجتماعی ریالی از «بدهکار بزرگ» طلب نمیکند!
اما چرا حقِ درمان بازنشستگان با «تأخیرهای چندماهه» پرداخت میشود و چرا افزایش حقوق آنها دو ماه از سال گذشته، اجرایی نمیشود؛ پاسخ ساده است، چون مدیریتِ سازمان، جراتِ مطالبهگری از «دولتِ انتصاب کنندهی» خود را ندارد!
به گزارش پارس اکونومیست به نقل از ایلنا، بیش از یک ماه و نیم از سال جدید گذشته اما هنوز تکلیف افزایش مستمری بازنشستگان تامین اجتماعی مشخص نشده؛ بازنشستگان در تماسهای مکرر، از این تاخیر طولانی و از تبعیض حاکم میان صندوقها انتقاد دارند.
«فریدون نیکوفرد» فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی شوش و عضو اسبق سندیکای کارگری نیشکر هفتتپه، موضوع را از زاویه دیگری تحلیل میکند و در این رابطه به ایلنا میگوید: سازمان تأمین اجتماعی، قلکِ بینالنسلیِ میلیونها کارگری است که با خون دل، سهمِ فردایشان را در آن ریختهاند اما امروز، این قلک به «حیاط خلوتِ» دولتها و میدانِ آزمون و خطای مدیرانی تبدیل شده که به جای احقاق حق، دست در جیبِ ضعیفترین اقشار میکنند.
او ادامه میدهد: برای اینکه بهتر به عمق بحران حاکم بر نظام ساختاری و مدیریتی تامین اجتماعی پی ببریم، باید به طرح چند موضوع بپردازیم: چه کسی یا نهادی مدیریت غولِ اقتصادی «شستا» (که تماماً متعلق به کارگر و بازنشسته است) را تعیین میکند؟ جواب، دولت است، همان نهادی که تخصصش تبدیل بنگاههای سودده به حیاط خلوتهای سیاسی و استخدامی است و به شیوهی تیولداری، بنگاههای اقتصادی را اداره میکند.
این فعال صنفی بازنشستگان افزود: ابربدهکارِ واقعی و تاریخی به سازمان تأمین اجتماعی چه کسی است؟ جواب، بازهم دولت است، با بدهیِ نجومی چند صد هزار میلیاردیای که مثل بختک روی منابع سازمان افتاده و ظاهراً قصد تسویه هم ندارد. اما وقتی کفگیرِ صندوق به تهِ دیگ میخورد، نوکِ پیکانِ «صرفهجوییِ» مدیران به سمت کیست؟ جواب مشخص است: بازماندگان و ازکارافتادگان! حذف غیرقانونی یا سختگیرانه مزایای جانبیِ مستمریبگیرانی که صدایشان به جایی نمیرسد، به بهانه کمبود بودجه، در حالی که ریالی از مطالبات دولت نقد نمیشود، شاهد روشنی از این ادعاست.
نیکوفرد میگوید: اما چرا حقِ درمان بازنشستگان با «تأخیرهای چندماهه» پرداخت میشود و چرا افزایش حقوق آنها دو ماه از سال گذشته، اجرایی نمیشود؛ پاسخ ساده است، چون مدیریتِ سازمان، جراتِ مطالبهگری از «دولتِ انتصاب کنندهی» خود را ندارد! آنها ترجیح میدهند با ایجاد تأخیر در پرداخت مطالباتِ مراکز درمانی و داروخانهها، سلامتِ بازنشسته را به گروگان بگیرند، اما به بدهکارِ بزرگ (دولت) اخم نکنند یا حقوق بازنشسته را با چند ماه تاخیر افزایش دهند اما ریالی از بدهکار بزرگ مطالبه نکنند تا مبادا، رنجشی به دل بگیرد!
این فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی، در پایان با طرح این پرسش که نتیجه این بازیِ «دولتساخته» چیست؛ تصریح میکند: نتیجه، همانا ورشکستگیِ سیستمی و قربانی شدنِ نسلیست که ۳۰ سال حق بیمه داده تا در پیری، کامی تلخ نداشته باشد و آب خوش از گلویش پایین رود!
برگرفته از : https://www.ilna.ir
